O nie, niestety, nie ma tak dobrze, gdy tylko ujawniacie swoją obecność, rozpoczyna się piekło! Hiperistota natychmiast omamia Alfę i kierując jego rękoma ostrzeliwuje Betę. Ten zostaje ciężko ranny i pada na glebę, choć pozostaje przytomny i w ograniczonym zakresie zdolny do walki. Kolejnym zaskoczeniem jest zachowanie McCountry, która gestem i słowem "brać ich" nakazuje swoim ludziom atak na wasz oddział. Laboranci mają zaledwie krótką broń, ale na takim dystansie nawet ona jest niebezpieczna. Mimo nadmiernej pewności siebie, 54H17 w porę uskakuje, kryjąc się w niszy w korytarzu. Kątem oka widzi zdumienie, czy wręcz szok na twarzy Alfy, który nie pojmuje, jak to możliwe, by stracić kontrolę. I ten stan osłupienia jest jego przekleństwem, ponieważ dwóch laborantów skutecznie go atakuje bronią laserową. Moment później podpiera przeciwległą ścianę na siedząco, a z jego hełmu wypływa maź, która jeszcze przed chwilą była jego twarzą...

Tymczase  #2785 słyszy strzelaninę, która rozgrywa się na końcu tunelu, w którym się aktualnie znajduje. Widzi też majaczącą sylwetkę, która nagle znika w zagłębieniu korytarza. 

MeFisto said:
Eeeee tam. Ja i tak będę stosował Cyberprzestrzeń 1.0

Jasna sprawa - wolna wybór. A uzasadnisz, ciekawy jestem?

Długo się nad tym zastanawiałem i testowałem, jednak ostatecznie dochodzę do wniosku, że w wersji R 2.0 cyberprzestrzeń będzie permanentna. Oznacza to, że nie będą używane żadne gogle czy Technologia Cyber-Wzrok. Otóż wszechobecne symbioboty dostają się do mózgów śmiertelników oraz Procesorów maszyn, więc absolutnie każdy spostrzega wirtual równie wyraźnie, jak rzeczywistość. Nikt nie jest "off-line". Każdemu grozi Delirium! Każdy jest narażony na ataki wirusów i programów autonomicznych. 

Zmodyfikowawszy nieco bieżące zasady można te założenie wprowadzić do wersji R wydanie 1.

#2785 w hełmie swojego pancerza masz zamontowany wgląd w cyberprzestrzeń, dzięki czemu widzisz, że zaczęły śledzić cię Skauty. Programy te przesyłają obraz do centrali ochrony, a ta do gogli, które ma 54H17. Wiesz zatem, że każdy Twój ruch jest już teraz śledzony. Masz mętlik w głowie i nie pojmujesz jak to możliwe by w sposób tak nagły przeorientować swoje priorytety. Ponieważ czujesz się wolny, chciałbyś, aby twoi kompani doświadczyli tego samego. Intuicja ci podpowiada, że wyjaśnień może dostarczyć Hiperistota, która zapewne miała z tym coś wspólnego. Z drugiej strony, zamiast igrać z ogniem i próbować nawiązać kontakt z istotą, możesz po prostu jak najszybciej dotrzeć do slotów kapsuł ewakuacyjnych... Choć nie będzie to łatwe, bo są chronione przez bota S.A.D.

54H17 wiesz, że zbuntowany nadal żyje - słyszysz kilka szmerów z jego mikrofonu. Po krótkim czasie zyskujesz pewien powód do radości, bo w koncu rozpoczeły aktywnie działać programy typu Skaut, które przesyłają obraz bezpośrednio na okular w masce twojego hełmu. Widzisz teraz zarówno buntownika jak i istotę. Obok widoku Hiperistoty wyświetla się definicja monitorowanego obiektu z informacjami w stylu "Byt transendentalno- informatyczny. Domniemywa się, że jest zdolny wpływać na umysł śmiertelników, a także sterować zdalnie systemami informatycznymi, bez trudu omijając wszelkie zabezpieczenia... Stan istoty, sądząc po jej zaburzonej strukturze, jest ciężki."... Fragmenty kodu, który tworzy jej sylwetkę zdają się nie nadążać i dołączają do rąk i ramion z opóźnieniem. W rezultacie stworzenie wygląda jakby z trudem przemieszczało się w przestrzeni.

54H17 kierujesz się w kierunku labo, a z przeciwległej strony statku nadciągają posiłki - Alfa i Beta. Istota koncentruje swoją strukturę, zastyga w bezruchu, a chwilę potem kieruje się w stronę laboratorium, ponieważ drzwi do niego ku twojemu zaskoczeniu zaczęły się otwierać, choć dotychczas informowano cię, że są zacięte... I nie, to nie sprawka istoty, lecz laborantów, w tym dr Sary McCountry, kobiety pełniącej funkcje głównego badacza. O dziwo istota nie zachowuje się wobec laborantów agresywnie... 

Alfa i Beta nie mają skrupułów... Wiedząc, że w tunelu jest tylko wróg i ciężko ranny klon, który właściwie nie stanowi już żadnej wartości, wypadają ma środek korytarza i rozpoczynają ostrzał: i jeden i drugi puszcza 30-pociskową serię ze swoich laserowych V-BURNER 300 (ze względu na fatalne warunki uznaję, że to "Atak na ślepo").

Grad pocisków zasypuje korytarz w połowie długości. Kilka pocisków dosięga 2785, który jednakowoż z powodu dobrego pancerza i błyskawicznego tempa zostaje zaledwie powierzchownie ranny. Ponad wszelką wątpliwość drugi osobnik, który był w tunelu, też oberwał - słychać tylko ciężki jęk i odgłos upadającego bezwładnie ciała.

Pojazd jest w poziomie, więc łatwo sobie wyobrazić, że znowu wszyscy przeżywają szok z powodu kolejnych akrobacji. Daje to czas 2785 do wybiegnięcia z korytarza.

54H17 z łatwością znajduje latarkę taktyczną. Gdy spogląda na monitory, widzi charakterystyczne zakłócenia, które jednoznacznie wskazują pozycję istoty. Z niezrozumiałych względów kieruje się w stronę laboratorium, choć wcześniej uporczywie atakowała mostek.